Houd moed, sta op. Hij roept je.

Hier vind u een link naar een voordracht van dr. Erik Borgman, die hij gehouden heeft op de online ontmoeting van de werkgroep Vluchtelingen van de Raad van Kerken Nederland.
Houd moed, sta op. Hij roept je.

Zij kwamen in Jericho. Toen Jezus met zijn leerlingen en gevolgd door een grote menigte weer uit Jericho vertrok, zat daar een blinde bedelaar langs de weg, een zekere Bartimeüs, de zoon van Timeüs. Toen hij hoorde dat Jezus uit Nazaret voorbijkwam, begon hij te schreeuwen: ‘Zoon van David, Jezus, heb medelijden met mij!’ De omstanders snauwden hem toe dat hij zijn mond moest houden, maar hij schreeuwde des te harder: ‘Zoon van David, heb medelijden met mij!’ Jezus bleef staan en zei: ‘Roep hem.’ Ze riepen de blinde en zeiden tegen hem: ‘Houd moed, sta op, Hij roept u.’ Hij gooide zijn mantel af, sprong op en ging naar Jezus. Jezus vroeg hem: ‘Wat wilt u dat ik voor u doe?’ De blinde antwoordde: ‘Rabboeni, zorg dat ik weer kan zien.’ Jezus zei tegen hem: ‘Ga heen, uw geloof heeft u gered.’ En meteen kon hij weer zien en hij volgde hem op zijn weg (Mc 10,46-52).

Link naar de tekst van dr. Erik Borgman: Houd moed, sta op. Hij roept je. Hij denkt hier over de moed, die je soms in de zoeken zakt, de moed om de ander te vragen wat hij nodig heeft en dat in het kader van de huidige vluchtelingen problematiek.
Het gaat daar over ‘zien’, ‘niet zien’, ‘niet gezien worden’ en ‘niet willen zien’. Blindheid waar genezing nodig is. Het is maar welk perspectief je kiest. Wie is er eigenlijk blind?

De omstanders, die Bartimeüs eerder tot stilte maanden, zeggen nu: ‘Houd moed, sta op. Hij roept je.’ En ook hier is het perspectief om te draaien: ‘Wie is er in dat verhaal eigenlijk moedig?’ En als we het verhaal op ons zelf betrekken: hoeveel moed hebben wij eigenlijk nodig om dat te doen wat van ons gevraagd wordt?  Durven wij zelf nog wel op te staan?

Link naar de hele registratie van de online bijeenkomst van de werkgroep: Vluchtelingen van de Raad van Kerken